The Lord opened the understanding of my unbelieving heart, so that I should recall my sins – Saint Patrick of Ireland (+461)

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

The Lord opened the understanding of my unbelieving heart, so that I should recall my sins.

—Saint Patrick of Ireland (+461)

Advertisements

Ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης εξομολογεί θαυματουργικά ένα παντρεμένο ζευγάρι

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης

εξομολογεί θαυματουργικά ένα παντρεμένο ζευγάρι

Ένα ανδρόγυνο διηγιόταν το παρακάτω θαύμα:

Πριν λίγα χρόνια ήρθαμε στο Μοναστήρι τού Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου στους Αγίους Τόπους, κοντά στην Ιεριχώ, και μείναμε για λίγες μέρες. Ένα απόγευμα παρακαλέσαμε τον Ηγούμενο να μάς εξομολογήσει, αν είχε χρόνο. Ό Γέροντας απάντησε ότι δεν μπορούσε, γιατί είχε πολλές δουλειές. Μετά από λίγο ανεβήκαμε τη σκάλα και μπήκαμε στο Ναό τού Αγίου Γερασίμου. Εκεί συναντήσαμε πάλι τον Ηγούμενο. “Όταν μάς είδε μάς είπε με πολλή αγάπη: “Ελάτε, παιδιά μου, να σάς εξομολογήσω”.

Όταν τελείωσε ή Εξομολόγηση, κατεβήκαμε πάλι στο προαύλιο. Σε λίγο περνούσε από κοντά μας ό Ηγούμενος και τον ευχαριστήσαμε γιατί, παρόλες τις σκοτούρες και την κούραση, μάς έκανε το χατίρι και μπήκε στον κόπο να μάς εξομολογήσει.

Τότε εκείνος έκπληκτος μάς είπε: “Τί λέτε, βρέ παιδιά; Εγώ σάς εξομολόγησα; Εγώ κανένα δεν εξομολόγησα σήμερα αφού σάς είπα ότι δεν είχα καιρό και ήμουν και κουρασμένος῾.

Εμείς μείναμε άφωνοι. Καταλάβαμε ότι εκείνος πού μάς εξομολόγησε δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη. Εμφανίστηκε με την μορφή τού Ηγουμένου, για να μη τον καταλάβουμε. Δοξάζουμε το Θεό και Τον ευχαριστούμε. Επίσης, ευχαριστούσαμε το μεγάλο Άγιό Του, τον Άγιο Γεράσιμο, πού μάς έκανε την μεγάλη τιμή να μάς εξομολογήσει!

Από το βιβλίο: Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης, Εκδόσεις Ι. Μονής Αγίου Γερασίμου Ιορδανίτου, 2003

There is still time for endurance, time for patience, time for healing, time for change – Saint Basil the Great (+379)

http://saintbasilgreat.wordpress.com

SAINT BASIL THE GREAT

There is still time for endurance, time for patience, time for healing, time for change. Have you slipped? Rise up. Have you sinned? Cease. Do not stand among sinners, but leap aside.

—Saint Basil the Great (+379)

 

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Εύβοιας (+1991): “Δεν θέλει την εξομολόγηση ο διάβολος. Κοινωνάμε, αλλά δεν κοινωνάμε”

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Εύβοιας (+1991):

“Δεν θέλει την εξομολόγηση ο διάβολος.

Κοινωνάμε, αλλά δεν κοινωνάμε”

Μας αναφέρει ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Εύβοιας:

Μιά δαι­μο­νι­σμέ­νη ὁ­μο­λο­γοῦ­σε: “Ὅ­ταν ἤ­μουν 13 χρο­νῶν, ἔ­βο­σκα τά γε­λά­δια σέ μιά ρε­μα­τιά καί ἐ­κεῖ βλαστή­μη­σα τόν Χρι­στό καί τόν ἀν­τί­χρι­στο καί δαι­μο­νί­στη­κα, μπῆ­κε μέ­σα μου δαί­μο­νας. Ἀ­πό τό­τε δέν εἶμαι κα­λά. Παν­τρεύ­τη­κα καί μέ πῆ­γε ὁ ἄν­τρας μου στήν Ἀγ­γλί­α, στήν Γερ­μα­νί­α, σέ ὅ­λους τούς για­τρούς. Οἱ για­τροί δέν βρῆ­καν τί­πο­τα. Δέν ξέ­ρουν ὅ­τι ἔ­χω δαί­μο­να. Τώ­ρα, μέ ἔ­φε­ρε καί σέ σέ­να”.
Τούς εἶ­πα, “ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση καί θεί­α Κοι­νω­νί­α” καί φώ­να­ξε τό δαι­μό­νιο: “Ἐ­σύ δέν τά λές κα­λά! Ἐκεῖνος ὁ ἄλ­λος ὁ πα­πάς (ἕ­νας ἄλ­λος Ἱ­ε­ρέ­ας ἐξ ἐγ­γά­μων πού εἶ­χαν πά­ει πρω­τύ­τε­ρα) τά λέ­ει κα­λύ­τε­ρα. Μό­νο μεταλα­βιά (θεί­α Κοι­νω­νί­α), δέν χρει­ά­ζον­ται δι­α­βά­σμα­τα (ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση)”.

Εἴ­δα­τε, ἀ­δελ­φοί μου, πώς δέν τήν θέ­λει τήν ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση ὁ δι­ά­βο­λος καί ὅ­τι ἡ θεί­α Κοι­νω­νί­α δί­χως ἐξομο­λό­γη­ση δέν ὠ­φε­λεῖ σέ τί­πο­τα.

Κοινωνᾶμε, ἀλλά δέν κοινωνᾶμε.

Μιά κυ­ρί­α ἀ­πό ἕ­να χω­ριό, ἦρ­θε πρίν με­ρι­κά χρόνια νά μέ δῆ. Μοῦ εἶ­πε ὅ­τι ἦρ­θε στίς Ρο­βι­ές στό πανηγύρι καί κα­τά τό ἔ­θος κοι­νώ­νη­σε. Ὅμως, ἐ­νῶ κα­τά­πι­ε τό “ζμί”(ζουμί–αἷ­μα Κυ­ρί­ου), τό “κοψίδι” (ψίχα–σῶ­μα Κυ­ρί­ου) ἔ­μει­νε κά­τω ἀ­πό τήν γλῶσσα καί δέν μπο­ροῦ­σε νά τό κα­τα­πι­ῆ. Πήγανε σέ ἕ­να σπίτι, τούς κέ­ρα­σαν κα­φέ καί πα­ξι­μά­δι, τά ἔ­φα­γε, ἀλ­λά τό κομ­μα­τά­κι δέν κα­τέ­βαι­νε. Τό εἶ­πε στήν γειτόνισ­σα καί τήν πα­ρα­κά­λε­σε νά τό σκουν­τή­ση μέ τό χέ­ρι της. Φύ­γα­νε ἀ­πό τίς Ρο­βι­ές. Στόν δρό­μο εἴχα­νε ψω­μί καί τυ­ρί καί φά­γα­νε σέ μιά πη­γή πού στα­μα­τή­σα­νε. Αἰ­σθάν­θη­κε ὅ­τι εἶ­ναι ἀ­κό­μα ἐ­κεῖ τό ψιχου­λά­κι καί αἰ­σθα­νό­ταν ὅ­τι μο­σχο­βο­λά­ει. Ἔ­βα­λε τό δά­κτυ­λο καί τό σκουν­τοῦ­σε καί αὐ­τό ἔ­βγαι­νε ἔ­ξω πά­λι στήν γλῶσ­σα της.

—Τί ἦ­ταν αὐ­τό, π. Ἰ­ά­κω­βε; μέ ρώ­τη­σε.

—Μή­πως εἶ­χες κα­νέ­να ἁ­μάρ­τη­μα καί πῆ­γες νά κοι­νω­νή­σης καί δέν ἤ­σουν ἄ­ξια καί ἱ­κα­νή νά πᾶς νά κοινω­νή­σης; Μή­πως μέ καμ­μιά σου γει­τό­νισ­σα τά εἶ­χες χα­λά­σει;

— Ναί, πα­πά μου! Ἦρ­θε ἡ κότ­τα τῆς γει­τό­νισσας στήν αὐ­λή μου καί τήν ἔ­δι­ω­ξα λέ­γον­τας “ἴ­σου! νά φᾶς τήν νοι­κο­κυ­ρά σου, νά ψο­φή­ση ἡ νοι­κο­κυ­ρά σου!”. Καί ὕ­στε­ρα σάν νά μέ φώ­τι­σε ὁ Θε­ός τό βράδυ καί μοῦ εἶ­πε: “Δέν πᾶς νά πά­ρης συγ­χώ­ρη­ση ἀ­πό τήν γει­τό­νισ­σα;”. “Νά πά­ω”, εἶ­πα. Στόν δρό­μο ὅ­μως πού πή­γαι­να, μοῦ εἶ­πε ὁ λο­γι­σμός: “Ἔ! δέν εἶ­ναι τί­πο­τα. Καί ἡ δι­κή μου πά­ει σέ αὐ­τήν καί αὐ­τῆς ἔρ­χε­ται σέ μέ­να”.

Βλέ­πε­τε τί τῆς εἶ­πε ὁ δι­ά­βο­λος; Καί ἐ­νῶ πῆ­γε νά κοι­νω­νή­ση, δέν κοι­νώ­νη­σε, δι­ό­τι εἶ­χε κα­τα­ρα­στῆ τήν γει­τό­νισ­σά της.

Καί μιά ἄλ­λη φο­ρά, ἕ­να παλ­λη­κά­ρι ἦρ­θε νά κοι­νω­νή­ση καί δί­στα­ζα λί­γο μέ­σα μου νά τό κοι­νω­νή­σω. Φαί­νε­ται θά εἶ­χε κά­ποι­ο πνευ­μα­τι­κό κώ­λυμα. Ὅ­ταν, λοι­πόν, τό κοι­νω­νοῦ­σα, ἕ­νας πα­ρευ­ρι­σκό­με­νος μονα­χός, ἀ­ρε­τῆς ἄν­θρω­πος, εἶ­δε νά φεύ­γη ἀπό τήν ἁ­γί­α Λα­βί­δα μιά χρυ­σή λάμ­ψη, νά περ­νᾶ πά­νω ἀ­πό τό κε­φά­λι μου καί νά πά­η πά­νω στήν ἁ­γί­α Τράπε­ζα καί κά­θησε ἐ­κεῖ. Με­τά τήν ἀ­κο­λου­θί­α, μοῦ τό εἶ­πε ὁ μο­να­χός καί μοῦ εἶ­πε ὅ­τι τό ἔ­βλε­πε (τό παλ­λη­κά­ρι) μαῦ­ρο στό πρό­σω­πο.

Βλέ­πε­τε; Κοι­νω­νᾶ­με ἀλ­λά δέν κοι­νω­νᾶ­με! Γι᾽ αὐ­τό καί οἱ μά­γοι καί οἱ αἱ­ρε­τι­κοί με­ρι­κές φο­ρές συ­νι­στοῦν καί θεί­α Κοι­νω­νί­α, ἀλ­λά φρον­τί­ζουν νά μήν (μᾶς ἀφήσουν νά) σκε­φτοῦ­με (γιά) νά προ­ε­τοι­μα­στοῦ­με σωστά.

Πηγή:

Ο Γέρων Ιάκωβος

εκδ. Ενωμένη Ρωμηοσύνη

La guardia del corazón – San Juan Casiano ╰⊰¸¸.•¨* Spanish

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

La guardia del corazón

San Juan Casiano

San Juan Casiano apareció ante todo como un testigo de la tradición monástica. Nacido hacia el 365, probablemente en Escitia, pasa en principio dos años, muy joven aún, en un monasterio de Belén, y aprovecha para instruirse en los usos monásticos de Palestina, Siria y Mesopotamia. Más tarde llega a Egipto, donde permanecerá unos veinte años, casi sin interrupción (hacia 380-400). Allí visita los principales monasterios, y se traslada a continuación al desierto de Escitia, donde se agrega a un pequeño grupo de monjes cultivados, principalmente influenciados por el pensamiento de Orígenes, y al que pertenecieron Evagrio Póntico y Paladio. La polémica origenista lo obliga a abandonar Egipto. Pasa entonces cinco años en Constantinopla, cerca de San Juan Crisóstomo, y así tiene ocasión de estudiar las observancia y uso de los monasterios de Asia Menor. En el 405, se dirige a Roma para llevar al papa Inocencio I, una carta pidiendo al clero de Constantinopla para que se ponga a favor del obispo proscrito. Hacia el 415 lo encontramos en Marsella, donde funda dos monasterios, San Víctor, para hombres, y San Salvador, para monjas. Su experiencia le procura un prestigio sin igual entre los monjes provenzales. Se puede situar su muerte antes del año 435 (1).

El combate invisible

La renuncia y la ascesis corporal, tan necesarias como son, y la vida dentro del marco del monasterio, a pesar de las ventajas espirituales que presenta, no bastarían para encaminar al monje hacia la pureza del corazón, si no estuvieran acompañadas de otra forma de actividad espiritual, secreta e Continue reading “La guardia del corazón – San Juan Casiano ╰⊰¸¸.•¨* Spanish”

About the Spiritual Father – Saint Siluan the Athonite (+1938) & Saint Nikon of Optina, Russia (+1931)

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

australie-tasmanie.jpg

About the Spiritual Father

by

Saint Silouan the Athonite (+1931) &

Saint Nikon of Optina, Russia (+1938)

Consider that the Holy Spirit lives in the spiritual father, and He will tell you what to do. But if you think that the spiritual father live negligently, and that the Holy Spirit can’t live in him, you will suffer mightily for such a thought, and the Lord will humble you, and you will straightway fall into delusion.
(St. Silouan the Athonite, Writings, II.1)

If a man does not tell everything to his spiritual father, then his path is crooked and does not lead to the Kingdom of Heaven. But the path of one who tells everything leads directly to the Kingdom of Heaven.
(St. Silouan the Athonite, Writings, XIII.9)

Tell everything to your spiritual father, and the Lord will have mercy on you and you will escape delusion. But if you think that you know more about the spiritual life than your spiritual father, and you stop telling him everything about yourself in confession, then you will immediately be allowed to fall into some sort of delusion, in order that you may be corrected.
(St. Silouan the Athonite, Writings, XVII.13)

The Holy Spirit acts mystically through the spiritual father, and then when you go out from your spiritual father, the soul feels her renewal. But if you leave your spiritual father in a state of confusion, this means that you did not confess purely and did not forgive your brother all of his sins from your heart.
(St. Silouan the Athonite, Writings, XIII.11)

The Lord loves us so much that He suffered for us on the Cross; and His suffering was so great that we can’t comprehend it. In the same way our spiritual pastors suffer for us, although we often don’t see their suffering. The greater the love of the pastor, the greater his suffering; and we, the sheep, should understand this, and love and honor our pastors.
(St. Silouan the Athonite, Writings, XIII.2)

The spiritual father only shows to way, like a signpost, but we have to traverse it ourselves. If the spiritual father shows the way and the disciple doesn’t move himself, then he won’t get anywhere, and will rot near the signpost.
(St. Nikon of Optina, Russia)

Source:

http://orthodox.cn/patristics/300sayings_en.htm

ORTHODOXY IN CHINA